Antarktika buzullarında 40-80 bin yıllık süpernova tozları bulundu. Bu keşif, Dünya’ya ulaşan kozmik toz miktarının geçmişte daha az olduğunu gösterdi.
Bilim insanları, Antarktika buzullarında 40 bin ila 80 bin yıl öncesine ait örneklerde, süpernova patlamalarından kaynaklanan “demir-60” izotopuna rastladı. Bu önemli keşif, geçmiş dönemlerde Dünya’ya ulaşan yıldızlararası toz miktarının günümüzden daha düşük olduğunu ortaya koyarak, Güneş Sistemi’nin Yerel Yıldızlararası Bulut içindeki hareketine ve etkileşimlerine yeni bir ışık tuttu.
Araştırmacılar, bu kozmik tozların kaynağını belirlemek amacıyla Antarktika’dan toplanan 300 kilogramdan fazla buz örneğini inceledi. Örnekler, eritilip özel kimyasal işlemlerden geçirildikten sonra, parçacıkları hızlandırarak izotopları ayıran gelişmiş bir kütle spektrometrisi tekniğiyle analiz edildi. Yapılan analizler sonucunda, sadece devasa yıldız patlamaları olan süpernovalarda oluşan demir-60 izotopunun izleri tespit edildi.
Araştırma ekibi, geçmiş yıllarda taze kar örneklerinde buldukları demir-60 miktarını, antik buz örnekleriyle karşılaştırdı. Eski dönemlere ait buzda çok daha az izotop bulunması, 40 bin ila 80 bin yıl öncesinde Dünya’ya ulaşan yıldızlararası toz miktarının günümüze kıyasla belirgin şekilde düşük olduğunu gösterdi.
Astrofiziksel zaman ölçeğine göre kısa sayılabilecek bu değişim, bilim insanlarını milyonlarca yıl önceki büyük patlamalar yerine, daha yakın ve yerel bir kaynağı araştırmaya yönlendirdi. Bu durumun, Güneş Sistemi’ni çevreleyen kozmik bulutun doğrudan bir yıldız patlamasıyla bağlantılı olduğunu kanıtladığı belirtildi.
Güneş Sistemi, yaklaşık 124 bin yıldır “Yerel Yıldızlararası Bulut” adı verilen devasa bir gaz, toz ve plazma kümesinin içinde seyahat ediyor. Uzmanlar, sistemin bu buluta girmesinden önceki döneme ait daha eski buz tabakalarını inceleyerek, geçmişini daha iyi anlamayı hedefliyor.
